...

...

ΕΠΙΣΚΕΠΤΕΣ ΚΑΙ ΦΙΛΟΙ ΜΟΥ..

7 Ιουλίου 2016

Προ του ονείρου…




Μετρούσα νύχτες άγρυπνος και δεν μου έφτανε η φωνή
Έπινα γουλιές το στερέωμα
Κάπου ξηλώθηκε το σύμπαν- τα ξέφτια του
Κρέμονται στην αιωνιότητα· σε ένα κομπολόι
Χτυπώ στις χάντρες Τρίτη Πέμπτη Παρασκευή
Σχίζεται σε κομμάτια η πεδιάδα
Το άσπρο μου πουκάμισο κάπου θα μπάζει
Αέρα και νοσταλγίας καμώματα
Ανηφορίζω
Στέκομαι στο επάνω βράχο: είναι ωραία η θάλασσα
Πικρή γλυκιά κεχριμπαρένια
Φυλάκισα την καρδιά μου- όπως κι αν το δεις
Ναυαγώ μες σε πλάνες που ανήκουν στα δυνητικά όνειρά μου..

2 σχόλια:

ποιώ - ελένη είπε...

Πόσα να αναπαραστήσεις
από αυτά που δονούν...

Καλημέρα Στρατή

Stratis Parelis είπε...




Ζεστές καλησπέρες μες τον ζεστό Ιούλιο, Ελένη.
Να περνάς καλά!

Google+ Followers

Ετικέτες

Αρχειοθήκη ιστολογίου