...

...

ΕΠΙΣΚΕΠΤΕΣ ΚΑΙ ΦΙΛΟΙ ΜΟΥ..

17 Νοεμβρίου 2015

[Το άδικο δεν χωράει στις τσέπες μου. Ευτυχώς!]


Δεν σε μοιράζομαι-
είσαι η δική μου σκέψη που με πληρώνει
με άκρατο εγωισμό..
Πώς ξεθυμαίνουν με τον καιρό όλα τα αρώματα;
Θυμάμαι και ξεχνώ-
ξεχνώ κι η μνήμη μου με κυνηγάει:
ίδια πονώ όπως οσμίζομαι τους θανάτους.
Το άδικο δεν χωράει στις τσέπες μου. Ευτυχώς!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Google+ Followers

Ετικέτες

Αρχειοθήκη ιστολογίου