...

...

ΕΠΙΣΚΕΠΤΕΣ ΚΑΙ ΦΙΛΟΙ ΜΟΥ..

18 Νοεμβρίου 2015

Οι αλήθειες πρέπει να ξεχνιούνται…




Τα χέρια μου κληρονομούν το φθινόπωρο που τελειώνει
Ο Νοέμβριος βουίζει είναι μια μέλισσα δοξασμένη
Α παλμέ του χειμώνα, πώς αλήθεια μας έρχεσαι!
Σκύβω και κοιτώ, κάτω απ' τον βράχο ένα πουλί ωδικό θάλλει και λάμπει
Η Τετάρτη γεμίζει ανθοδέσμες δεήσεων
Το Παρίσι ντύθηκε πένθιμες σερπαντίνες
Ποιος παραπλανά τις μάζες και οι μάζες αγαπούν να εθελοτυφλούν;
Όσα είπα ξέχνα τα- οι αλήθειες πρέπει να ακούγονται και μετά να ξεχνιούνται-
Δεν συμφέρουν όσο τα κερδοφόρα πάμφθηνα ψέματα…



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Google+ Followers

Ετικέτες

Αρχειοθήκη ιστολογίου