...

...

ΕΠΙΣΚΕΠΤΕΣ ΚΑΙ ΦΙΛΟΙ ΜΟΥ..

20 Ιουλίου 2015

Δευτέρα…





Είναι τρυφερή και λυπημένη
σαν κοχύλι που η θάλασσα απέρριψε.

Ο οκνός αέρας ντουμανιάζει την τάξη των κήπων
Μ' έναν καπνό θεόσταλτο.

Διαβάζει κινώντας υποψίες πρωταγωνίστριας.

Η εποχή κακή,
βαραίνει και πάνω της μήπως και κάπου τελικά την οξειδώσει.

Δευτέρα.

Το καβούκι της διάφανο,
αφήνει να φανεί που πονά αλλά και ούτε η ίδια στην ίδια το λέει.




Δεν υπάρχουν σχόλια:

Google+ Followers

Ετικέτες

Αρχειοθήκη ιστολογίου