Οι μύθοι όταν τελειώνουνε, το έρμο βασανάκι του ναρκισσισμού βουλιάζει.
Πότε κανείς κατάλαβε τα όρια;
Λέω και πάλι λέω και από στόματός μου η ελπίδα ούτε έρχεται.
Μόνο να ερμηνεύεις τώρα την σκληράδα των
Γεγονότων, μόνο να αφορίζεις την κατάντια μας.
Ο θάνατος πάντα είναι κοντά αλλά ποιος να παραδεχτεί το πως φλερτάρει
Με τις υπάρξεις για να αποστεωθούνε.
Ξέρεις, όταν το καταλάβεις το παιχνίδι, πάει έχασες·
Σε ζοφερά δωμάτια σε κλείνει η ανάγκη·
Ο νυν σου κόσμος δεν θα νοσταλγήσει κείνον τον παλιό
Που διασκέδαζε πάνω από όλη την ζωή με ειρωνεία.
Άντε, τα λέμε όλα και πια, λίγα πράττουμε.
Πάει το μολύβι τώρα- έμεινε μόνο ο σβηστήρας.
Και το ακραία καταθλιπτικό σου πρόσωπο που όλο μορφάζει
Και σβήνει την παλιά αυτοκρατορία σου που κράτησε
Την μνήμη όλων τούτων που ήσουν, μνήμη ερωτευμένη!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου