Ο ολομόναχος περιπατητής…

Δικαιώματα έχει η αναπνοή να μας συντρέχει

με ανάκαρα.

Κάτι φορές προσεύχομαι μην αλλαξοδρομήσω.

Έχω ενστερνιστεί πολλά φωνήεντα και είμαι ωδικός

Ακόμη και στον ύπνο μου.

Ουκ εα με καθεύδειν το…

Όνειρο.

Όλα μια ευθεία: και το ποίημα που ευθυγραμμίστηκε με το βαρύ σεντόνι

Της νύχτας, και το μολύβι μου που όταν γράφει αφαιρείται

Από του κόσμου την περισυλλογή, και κείνη η αίσθηση κάτσε να αναλογιστώ πόσο που λάμπει…. Όλα ένας χαμένος κόπος και βουβός.

Βαδίζω κάτω απ’τους φανοστάτες που χαμογελάνε.

Τι είναι ο πόνος μας εκτός από μια συλλαβή που δεν κομπιάζει και την ξεστομίζουμε αναιρώντας

Το τέλειο σχέδιο της ζωής, το ανάγλυφα απατηλό.

Θα κατοικώ τα άρρητα του κόσμου.

Στον ενικό της είναι

Πληθυντική η αγρύπνια μου…

Πάντα έτσι απλά!

18/6/2026