...

...

ΕΠΙΣΚΕΠΤΕΣ ΚΑΙ ΦΙΛΟΙ ΜΟΥ..

21 Ιανουαρίου 2016

Η αισιοδοξία…

Βραχύς ο βίος- μακρά μόνο τα όνειρα· κατά πού τραβάνε
ανοίγοντας τις τριανταφυλλένιες τους προοπτικές- ή
το σκότος του εφιάλτη τους όταν
εμείς που δεν υποχωρούμε κοιμόμαστε
έναν ύπνο δικαίου και
συνωμοτούμε εναντίον του εαυτού μας να
μείνουμε ανέπαφοι κι ερωτευμένοι με το ποίημα που δεν γράφτηκε- σαν
έκλεισαν όλοι οι κύκλοι κι η γραφή
είναι ξανά περιπέτεια, που οδηγεί
σε μια μαραμένη ελπίδα;..
                                         Ήρθα και οίδα και σώπασα· όχι δεν είναι λάθος
ορθογραφικό·
δες το όπως ταιριάζει·
είμαστε στο ίδιο στρατόπεδο
και είναι πάντα αόρατος ο εχθρός· τον πολεμάμε
μικραίνοντας την φοβισμένη μας ψυχή,
         σε δύσκολα μονοπάτια θα πάμε·
θα καλουπώσουμε το χάος και θα ζήσουμε την αισιοδοξία
απ' την ανάποδη-
ξηλώνοντας την μεταξωτή φόδρα της..





Δεν υπάρχουν σχόλια:

Google+ Followers

Ετικέτες

Αρχειοθήκη ιστολογίου