...

...

ΕΠΙΣΚΕΠΤΕΣ ΚΑΙ ΦΙΛΟΙ ΜΟΥ..

4 Οκτωβρίου 2015

Της ποίησης το φέγγος..




Να κοιτάζεται το πουλί μες το νερό και να καταλαβαίνει
Την θεόπνευστη τραγωδία του-
Να είναι αυτό το ποιητικό του μεράκι-
Η φιλαυτία του- ο έρωτας
Το ποτάμι συλλαβίζει της αιωνιότητας την σκακιέρα

Η μητέρα γεμίζει αγωνία τις υδρίες
Η γη ζώνεται πόρπες λουλουδιών
Στον πορθμό που τα καράβια περνούν
Η θάλασσα δηλώνει τις προοπτικές της

Η Λυδία γελά μες τον ύπνο της
Ο πόθος την μαλαματώνει
Ο κήπος τελαλίζει την απλότητα του δεντρολίβανου
Η μέλισσα αναζητά λαβύρινθο να καταφύγει..



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Google+ Followers

Ετικέτες

Αρχειοθήκη ιστολογίου