Λαλίστατα περιβόλια,
λιγοστά μα περίφημα,
ακροβαδίζουν
πάνω σε ασυγχρόνιστο χρόνο
και εμφανίζουν
τολμηρά τριαντάφυλλα
να αυθαιρετούν
λες σε μυθολογία την ασύστολη
γραφή των ποιητών,
την σπουδαία.
Όλα τα φιλοσοφικά εγχειρήματα
του νου μας προ-
σανατολισμένα έξω από αμαρτήματα,
δρόμος για να διαβούμε προς μια λύτρωση
χαρούμενη
και ενδοσκοπική,
έτσι που παίρνω θάρρος να την λέω.
Ο θεός μου δεν είναι μεγάλος μα είναι
πάντα ειλικρινής,
δηλώνει
αδυναμία να τα καταφέρνει όλα
- και το σέβομαι-
δεν ζητώ
πολλά από κείνον, ζητώ
να μπορώ να προσεύχομαι
σε μία υπόσταση που με ξεπέρασε και με αγγίζει
μαγικά
κάνοντάς με να κλείνω τα μάτια
και να νιώθω τριγύρω μου
ένα λάμπος ηθικό
που με καθοδηγεί να σβήνω
τα λάθη μου
έως την φωτεινή μου μέρα του θανάτου….
Αέναος επιστροφή!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου