...

...

ΕΠΙΣΚΕΠΤΕΣ ΚΑΙ ΦΙΛΟΙ ΜΟΥ..

19 Φεβρουαρίου 2017

Φωνή εν της νυκτός την υποψία..




Έπλασα την φωνή και μου εχάθηκε η φωνή
Ξεστράτισα
Μια λιακάδα με έθρεψε- ω φως
Που έψαυσε τα ήσυχα νερά και έζησα
αλλιώς την βαρκάδα!
Η μέρα λούστηκε αιωρούμενες αλήθειες και του λεξιλογίου οι αρετές υπήρξανε πριν τις ανακαλύψω.
Παλαιόθεν. Ο επικός βαρκάρης με οδήγησε ως την σκιά.
Όσος κόπος τόσος θάνατος.
Πουθενά που φοβήθηκα.
Στύλωσα το αυτί: παντού ησυχία.
Σημείωσα τις λέξεις μου στο βραδινό αέρα που, όπως τετράδιο, ξεφύλισσα
προτού το ηλιοβασίλεμα κλέψει τον νου μου και αγαπήσει τα
που κούρνιασαν πουλιά..





Δεν υπάρχουν σχόλια:

Google+ Followers

Ετικέτες

Αρχειοθήκη ιστολογίου