...

...

ΕΠΙΣΚΕΠΤΕΣ ΚΑΙ ΦΙΛΟΙ ΜΟΥ..

4 Αυγούστου 2016

Η ύλη…



Κουμπώνομαι, κουμπώνομαι- ως πού θα πάει
Ο ερμητισμός; Ο αέρας
εισχωρεί στα πνευμόνια μου και τα πνευμόνια μου
τον λευτερώνουν
επιστρέφοντάς τον
αγνότερο.
Οι σκέψεις
στο κεφάλι μου χορεύουν
σαν νυχτοπεταλούδες
γύρω από ένα παράξενο φως.
Κι η ποίηση
δρέπει δάφνες από την απουσία των πραγμάτων- ενώ
η ύλη
Στενάζει
σαν κάτι το φθαρμένο
και το κάλπικο
Που ποντάρει επάνω του
η ζωή
κι όλο
έξω θα πέφτει..







Δεν υπάρχουν σχόλια:

Google+ Followers

Ετικέτες

Αρχειοθήκη ιστολογίου