...

...

ΕΠΙΣΚΕΠΤΕΣ ΚΑΙ ΦΙΛΟΙ ΜΟΥ..

26 Σεπτεμβρίου 2015

Λιγάκι έξω από την Τρίπολη:



κάτω από το χάλκινο βουνό
Μια στάνη
                   Και κάτι μοσχαράκια που βόσκουν αμέριμνα
Κάτω απ' τον συννεφιασμένο ουρανό.
Ο θεός του τοπίου είναι σκληρός. Βρέχει.
Οι στάλες περνούν μες το μυαλό μου·
μια μελαγχολία παίζει τον ζωγράφο και καμαρώνει
που έφερε το μουντό της όνειδος στην εξουσία.
Αχ Κυριακή!
Χωράς όλες τις ώρες μου μέσα σε μία ντουφεκιά..
Άραγε θα πετύχεις διάνα;




1 σχόλιο:

Αστοριανή είπε...

Αχ Κυριακή!
Χωράς όλες τις ώρες μου μέσα σε μία ντουφεκιά.. ΣΠ


...έστω και αντίχηση... σε ακούω!

Υιώτα,
ΝΥ

Google+ Followers

Ετικέτες

Αρχειοθήκη ιστολογίου