...

...

ΕΠΙΣΚΕΠΤΕΣ ΚΑΙ ΦΙΛΟΙ ΜΟΥ..

12 Σεπτεμβρίου 2015

Η μελαγχολική ψυχή των ποιητών…






Είναι οι επίγειες παραστάσεις της μελαγχολίας
που ξεπερνούν την ψυχολογία και είναι
κάτι άλλο πια
από μια οδύνη που τρεμοσβήνει κάτω
από την εξουσία του Χρόνου-

Είναι ο εαυτός, χάνοντας την τερπνή του συνείδηση,
Άδειος από οποιαδήποτε έννοια, ο εαυτός
Που διογκώνει την μολυσματική του κατάθλιψη
Και είναι ο μεγάλος απών από όλες τις πράξεις-

Η σκέψη λιώνει το μέταλλο της φαντασίας και το χρησιμοποιεί
για ν' ανέβει λίγο ψηλότερα, πιο κοντά
στον θεό, πιο κοντά
σε ένα όρος συμβολικό όπου η επιθυμία γίνεται
θρησκευτικό μανουάλι για να καούνε κεριά
κοντά στα λατρευτικά αισθήματα που μαρτυρούν
μέγα θεό
και προσδοκώμενο έλεος-

Είναι η Ποίηση, το παράξενο δώρο
που φέρει σε έκσταση τους παραμυθευτές που αναζητούν
το τάχαμου καταφύγιο
για μια ψυχή που είναι όλων κι είναι η δική τους..



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Google+ Followers

Ετικέτες

Αρχειοθήκη ιστολογίου