Ομοθυμαδόν....

 

Τσούρμο τα αρχαία πουλιά εφορμούν μέσα στου ουρανού τις επαρχίες

Τσούρμο η ηχηρή παράσταση που γιγαντώνεται

Αυτό που είμαστε εάν δεν είναι ‘’εμείς’’ είναι ένα κούφιο αποτέλεσμα

Όταν ενώνονται οι φωνές μας ξεκινούν τα πιο κεφάτα πανηγύρια

Επιτετραμμένε μου, συγκεντρώσου κι απ’ την ψυχή εφόρμησε πάνω σε λυρικές αναζητήσεις

Το βλέμμα σου είναι αστραπή, κινείς τα νήματα, πώς να στο λέω;

Από εσένα η δομή, από εσένα η καλή κατάληξη,

Το φως που μας σκλαβώνει, η ηθική μας πεταλούδα

Από εσένα είναι το παν κι από εσένα είναι το άπαν

Σε λαφυραγωγεί η ζωή μα εσένα ολοένα κάτι πάντα θα σου περισσεύει

Είσαι ο τόκος επί των ημερών είσαι και το κερδώον απόκτημα

Σαν μια θρησκεία είσαι που γεννάται για να σβήσει κακεντρέχειες

Ομοθυμαδόν ας δρέψουμε κάθε αφράτη ευτυχία

Για το τραγούδι ας ῤθουμε ως τον καλπασμό στα ήμερα λιβάδια

Κορφολογείς βρε ποιητή μου και απόψε τον ωραίο ουρανό και η καρποφορία του σε γιγαντώνει

Στίχους σου δίνει ελεητικούς και παν-ευλόγητους…

1/9/2026