...

...

ΕΠΙΣΚΕΠΤΕΣ ΚΑΙ ΦΙΛΟΙ ΜΟΥ..

2 Ιουλίου 2017

Σικελιανικό...



Και στο μεσημέρι ύστερα, ιερός
Μου χαρίστηκε ύπνος- μεγάλος όσο ενός
Πουλιού η σκιά, και δίκαιος
Όπως μια ηλιαχτίδα· η ψυχή μου
Στην ζέστα μέσα τον απόλαυσε
Παλικαρίσια· γιατί την ώρα
Που κάρωνα, ενός ονείρου η δόξα
Με συντρόφεψε· του θεού η μιλιά
Στα φρένα μου να ακουστεί, κι όταν
Για τα καλά βυθίζομουν στον άλλο χρόνο,
Ο μέγας ο χρησμός να βγει αληθινός και ν’ ανταμώσω
Ψυχές αγαπημένες των ηρώων, ψυχές
Που παραστέκονταν στον πόνο μου,
Σαν αχός μακρινός, σαν
ντομπροσύνη του πελάγου…






2 σχόλια:

Αστοριανή είπε...

να μοιάσεις του ανέμου που έχει φωνή SP

Τυχερή που σε αφουγκράστηκα...

Φιλί Νεο-Υορκέζικο
Υιώτα

Αστοριανή είπε...

...δεν καταφέρνω να σε βρω...

Στείλε μου ένα-δυο "μικρά ποιήματά σου" για τη Λέσβο!!!!!!!!!!!! έστω Κυριακή "ΠΡΩΙ", ΕΔΩ!!!

Αν θάθελες, φυσικά.

Θα σου εξηγήσω αργότερα...

Φιλί,
Υιώτα

Google+ Followers

Ετικέτες

Αρχειοθήκη ιστολογίου