...

...

ΕΠΙΣΚΕΠΤΕΣ ΚΑΙ ΦΙΛΟΙ ΜΟΥ..

13 Νοεμβρίου 2016

Αέναο τερτίπι του Εφήμερου να θέλει να νικήσει το Φθαρτό





Ένα κλωνάρι που εξέχει στην αιωνιότητα
Ένα κύμβαλο αλαλάζoν μαγνητισμένο
απ' τους πόλους του ορίζοντα
Συνδιαλλαγή των τοπίων να σμίξουν πάνω
στο λεξιλόγιο μιας καθαρής Συνείδησης
Αέναο τερτίπι του Εφήμερου να θέλει
να νικήσει το Φθαρτό
Κι ο ουρανός
καθαρός ύμνος
πλαισιωμένος από την εκπυρσοκρότηση των αισθημάτων
νενίκηκάς σε μ' ένα ποίημα ω
γαλάζιο νέφος
του Τίποτα..


2 σχόλια:

Αστοριανή είπε...

το μεσημέρι γεύεται την ηλιαχτίδα και ντύνει το βλέμμα σου
με την πορφύρα της ελπίδας...

Πήγα μέχρι ¨κάτω¨
ως συνήθως...
για λίγο, μα πήγα!

Είθε εκείνη η τρεμάμενη μικρή ελπίδα να σας τυλίγει...

Φιλιά,

Υιώτα

¨αστοριανή¨
ΝΥ

Stratis Parelis είπε...



σε αγαπούν οι σελίδες μου. Τους είναι γνώριμη η περπατησιά σου. Ευχαριστώ για το φιλικό σεργιάνι σου..

Google+ Followers

Ετικέτες

Αρχειοθήκη ιστολογίου