...

...

ΕΠΙΣΚΕΠΤΕΣ ΚΑΙ ΦΙΛΟΙ ΜΟΥ..

22 Απριλίου 2016

Του φωτός…




Στα χρώματα καταφεύγει ο ουρανός κι εσύ αγγίζεις
Την ευφράδεια του δέντρου καθώς ο ήλιος ψηλώνει και δεν μπορεί
Παρά να στέριωσε ο κάθε στίχος.
Πλοιάρια φανταστικά δρομούν κατά πάνω και σε αφήνουν ελεύθερη οι τεταμένες αγκύλες σου.
Από τον ύπνο στον ξύπνο μια απόφαση που δηλώνεται με την γαλήνη.
Και της επαρχίας ο ρυθμός, σινιάλο το 'να σύννεφο με τ' άλλο.
Κάτω από την λιόχαρη επιδερμίδα σου τσιρίζουν τα φωνήεντα του πόθου..

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Google+ Followers

Ετικέτες

Αρχειοθήκη ιστολογίου