...

...

ΕΠΙΣΚΕΠΤΕΣ ΚΑΙ ΦΙΛΟΙ ΜΟΥ..

8 Απριλίου 2016

Στην λίμνη…


Αργά κοιμήθηκαν οι ώρες, μια υγρασία μάστιζε τα χυμένα μαλλιά τους.
Η λίμνη εγείρεται- σαν μια πληγή της γης σαν ένα αγκομαχητό του ουρανού που μορφάζει.
Ανοίξαν φώτα- σκηνοθετήθηκε σαν πάντα ο παράδεισος.
Τα δέντρα θυμούνται, τα κορμιά θυμούνται, τα Γιάννενα λοξοδρομούν προς την αιωνιότητα.
Έχω ένα μυστικό και με αυτό πορεύομαι- είμαι
Ευτυχισμένος που ξυπνώντας το πρωί, ακούω τα κοτσύφια που με υποβάλουν σε ποιητικά βασανιστήρια.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Google+ Followers

Ετικέτες

Αρχειοθήκη ιστολογίου