103.
Του κουρασμένου μεροκαματιάρη ο ύπνος..
Πιο άγιος απ’ ο,τιδήποτε άλλο.
Αγγιγμένος
μέσα στην κώχη των ονείρων απ’ τον πανταχού θεό
που ολοκληρωτικά δεσπόζει.
Και στις ρίμες πάνω της στρωτής παραλίας,
με ένα απαλό και σιντεφένιο κυματάκι,
η θάλασσα-
απλώνει τα ωραία κοράλλια της
να τα ζηλέψουν τα κορίτσια.
Αστοχίες του τοξοβόλου έρωτα-
κι όταν θα πέσει η νύχτα και ανάψουνε τα χείλια-
φιλιά θα είναι τα φιλιά και φως πολυπρισματικό στα μάτια
που αξίζουν για να δουν καλύτερης της μουσικής τον κόσμο..
Αργύρης Χιόνης, Εγώ σου πρόσφερα ουρανό κι εσύ κυλιέσαι μες τη λάσπη
-
*Της άρεσε η καρδιά του* *ω, πώς της άρεσε!*
*Κι είναι τόσο χαρούμενη, *
*τόσο ευτυχισμένη*
*που, επιτέλους, την κρατά μέσα στα χέρια της,*
*ζεστή, σπαρταρισ...
Πριν από 3 ώρες
Athens Time
0 σχόλια:
Ανάρτηση Σχολίου