...

...

ΕΠΙΣΚΕΠΤΕΣ ΚΑΙ ΦΙΛΟΙ ΜΟΥ..

1 Νοεμβρίου 2009

Εκείνοι είναι πάντα οι κήποι των ρόδων

72.

Εκείνοι είναι πάντα οι κήποι των ρόδων και αυτοί είμαστε τώρα εμείς
οι αιώνια ερωτευμένοι.
Τα χείλια μας καίνε και οι λέξεις που λένε
είναι σαν που των άστρων τις εποχές ξανα-
χρησιμοποιούν για ν’ ανοίξουν
καινούριο των αισθημάτων αλφάβητο.


Ά! να μπορούσα να σε πω όπως σε λένε
οι σιωπές οι μέσα μου που σκέψη
δική σου περιέχουνε..
Να σου κρατώ το χέρι κι έτσι ακόμα, όπως
κι από μακριά εσύ μαζί μου είσαι..

Βεβαιώνει ο κόσμος τα ανθισμένα λουλούδια μου
του λόγου, τα δικαιώνει..
Κι εγώ σε ψάχνω εκεί, στα μεστά σύννεφα
που ταξιδεύουν και πολυόμματα κοιτούν
πάνω απ’ την γη, τον έρωτα
τόσων θνητών ανθρώπων..

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Ετικέτες

Αρχειοθήκη ιστολογίου