Μικρότερος από μια σύμπτωση και ωφελημένος
από τον τζόγο της περιπέτειας, με στίχους ήρθα
πολύχρωμους,
λιγάκι μελαγχολικός για την αγάπη.
Τα συγκεντρωμένα καλά μου απόψε θα σου τα χαρίσω,
είμαστε ταυτισμένοι πάνω στο φλεγόμενο ποίημα,
ο ουρανός μας καπελώνει,
θα ῤθουμε στο λιβάδι των παρομοιώσεων και θα χαθούμε
στο φαντασμαγορικό συννεφάκι που έκανε το ποίημα μας ανάγκη και καθαρμό…
Ξυπνάς μέσα στον νόστο και το ξέρουμε κι οι δυο ότι μια μέρα θα συναντηθούμε.
Έτσι: γιατί δεν σβήνονται οι καρδιές
Η κάθε μια αστράφτει στον ήλιο
Οι μέρες γίνονται διάφανες και φωταγωγούνται
Κι εμείς που συναντιόμαστε μέσα σε αφιλότιμη ερημιά
Κοινωνούμε ευλογημένο παράδεισο!

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου