...

...

ΕΠΙΣΚΕΠΤΕΣ ΚΑΙ ΦΙΛΟΙ ΜΟΥ..

11 Μαΐου 2018

Η βροχή δένει τις υγρασίες σε ποιητικό ειρμό·





Η βροχή δένει τις υγρασίες σε ποιητικό ειρμό·
Παραπατούν οι στάλες, πλωτό γίνεται το απόγευμα, μ’ έναν σουγιά καθαρίζω το φρούτο της θλίψης- σαν ο παππούς μου, σαν ο ξωμάχος θεός.
Τι πρεσβεύω από όλα τούτα και δεν το γνωρίζω; Ακτινοβολούν γύρω μου οι περιρρέουσες αχτίδες του ήλιου- ελληνικό μεσημέρι, αποβροχάρικη ανάσα, πουθενά δεν τελειώνει ο ουρανός: Επεκτείνεται ως το άπειρο και μαρτυρά παρουσία ευφρόσυνη..




Δεν υπάρχουν σχόλια:

Google+ Followers

Ετικέτες

Αρχειοθήκη ιστολογίου