...

...

ΕΠΙΣΚΕΠΤΕΣ ΚΑΙ ΦΙΛΟΙ ΜΟΥ..

25 Μαρτίου 2018

Σκανταλιές ως τα ουράνια δώματα…


Έχουμε απομακρυνθεί από την γη της άγονης πραγματικότητας, ένα λαμπρό σύννεφο έχει τυλίξει την όψη μας, άγουρος άνεμος πνέει, εντολές παίρνει ο νους απ’ το ένστικτο, επιστρέφει η πρωτογενής Ομορφιά μας.
Κούνια στο υπερπέραν των ονείρων, χαρούμενοι είμαστε, αισιόδοξα είναι τα πλάνα μας, ακούμε σωστά: η θλίψη νικήθηκε, είμαστε καρδιοχτύπια στην παράξενη ειμαρμένη.
Παιδιά που ζούνε ένδοξα την πιο ωραία ηλικία τους, μαλώνουμε και συμφιλιωνόμαστε, είμαστε οι ιερείς του Σύμπαντος, μας ανήκει το Φως.
Κι ως τα ουράνια δώματα ακούγονται οι τρανές σκανταλιές μας, α πόσο αγγίζουμε το χέρι του Θεού!, αυτό που είμαστε να το ζηλέψεις, είναι ένα ρήμα που το ζευγαρώνουν απίστευτα καλλωπιστικά ουσιαστικά..

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Google+ Followers

Ετικέτες

Αρχειοθήκη ιστολογίου