...

...

ΕΠΙΣΚΕΠΤΕΣ ΚΑΙ ΦΙΛΟΙ ΜΟΥ..

2 Ιανουαρίου 2018

Στον φίλο που δεν είναι πια…


Κοιμάσαι πλέον-
Ήσυχα,
σαν ένα δέντρο που το έπλυνε η βροχή· 
Από τον ύπνο σου ακούγονται θυμιάματα και μια παραπονεμένη θύελλα που δεν μπόρεσε ποτέ να ξεσπάσει-
Ψιθυρίζεις
και σαν ένα κλάμα ακούγεται που καλύπτει τις φωνούλες των πουλιών·
Κάπου είσαι που σε χάνω και παραξενεύομαι
που ξέρω τις αλήθειες σου πριν ακόμα ο θάνατος σ’ αφήσει να υπαγορεύσεις..

1 σχόλιο:

Paraskevi Lamprini M. είπε...

... κρίμα... αλλά... αυτά είναι και η ζωή μας... και γίνονται...

ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ για το 2018...

Google+ Followers

Ετικέτες

Αρχειοθήκη ιστολογίου