...

...

ΕΠΙΣΚΕΠΤΕΣ ΚΑΙ ΦΙΛΟΙ ΜΟΥ..

29 Ιανουαρίου 2017

Εκβολή πάντα μες του γαλάζιου τις ιαχές

Εκβολή πάντα μες του γαλάζιου τις ιαχές
Ποταμός ιώδης μέλι απ' του εγκρεμού το συλλάβισμα
Οχυρώθηκα σε σιωπές μέγιστες, ήπια
Την πρωινή δρόσο μου ευφρανθήκαν τα φρένα

Ο ήλιος καίει τα σπαρτά των σκέψεων
Πλέει η αρχαία τριήρης στου γιαλού την σελίδα
Ακούγεται τραγούδι σιγανό
Μηχανικές θλίψεις αναστατώνουν το τοπίο

Καταγράφω την χαρά σε όμορα ψήγματα
Κάτι κατάφερα να σώσω απ' το παρελθόν των λέξεων
Λεξιλόγιο ανάγκης οι στίχοι που λέω
Σαν μια ελληνική διάρκεια που την υποψιάζομαι και την υπηρετώ

Φόρος του αίματος που με ακολουθεί κι είναι η κοντινή μου ελπίδα
Τι θέλω πολυτέλειες μες τον καιρό;
Μ' ένα ψιχίο, όπως στρουθί, μπορώ να ζήσω φτάνοντας πολύ ψηλά
Στην χώρα των ονείρων και στον μαχαλά της κρυφής αγωνίας μου..








2 σχόλια:

Αστοριανή είπε...

Μ' ένα ψιχίο, όπως στρουθί, μπορώ να ζήσω φτάνοντας πολύ ψηλά
Στην χώρα των ονείρων και στον μαχαλά της κρυφής αγωνίας μου ....ΣΠ

Α! Φίλε μου...
πόσο σε διαβάζω!
Ας είναι η συνάντηση των ονείρων να γαληνεύει τις αγωνίες μας...

Φιλιά κι αγάπη,

Υιώτα
"αστοριανή"
ΝΥ

Stratis Parelis είπε...



Τώρα μόνο με όνειρα πορεύομαι πια.
Γιώτα μου ελπίζω να είσαι καλύτερα και να αντέχεις.
Ξέρω πως έχεις δυνάμεις πολλές.
Και, προπαντός, ΝΟΥ.
Αυτό τα κάνει όλα καλύτερα..
Τα φιλιά μου έχετε..

Google+ Followers

Ετικέτες

Αρχειοθήκη ιστολογίου