...

...

ΕΠΙΣΚΕΠΤΕΣ ΚΑΙ ΦΙΛΟΙ ΜΟΥ..

31 Δεκεμβρίου 2016

Βαδίζοντας πάνω στο τιποτένιο σύνορο της καθημερινότητας…


Δεν υπάρχουν φωνήεντα να ψιθυρίσω, όλα τα σκηνοθέτησε καλά η σιωπή, περπατώ στο χορικό μέσα μιας τραγωδίας ασύφταστης, τα χέρια μου μουλιάζουν από την γραφή, υδαρή αισθήματα κανονιοβολούν το έσω μου χάος, πού ήρθα θεέ μου- οι ώρες είναι φυλακή, νιώθω μια ξενιτιά που γίνεται πατρίδα μου, νιώθω μια ξενιτιά.
Εσμός λαθροκυνηγών οι λέξεις που δεν πιάνουν το νόημα, μόνο απειλούν την κατάσταση, μόνο απειλούν και τους αρέσει να απειλούν, πιάνουν οι σελίδες μου τις έννοιες που αποδημούν, με σκέψη πού πάω; Απαγορεύεται η ευτυχία
του νου, τα καθεστώτα επιβάλλουν μηρυκασμό
μπαγιάτικων ιδεών, ποιός επαναστατεί στα χαμηλά όταν οι επαναστάσεις γράφονται στα σύννεφα; Θα δω
μες την αγρύπνια μου, θα δω όπου ένας αθώος βλέπει,
τρεκλίζοντας και μεθυσμένος κάτω από τον μεσημεριανό ουρανό
που κλείνει βλέφαρα και νοστιμεύεται μελαγχολίες..

2 σχόλια:

Αστοριανή είπε...

Απαγορεύεται η ευτυχία
του νου ΣΠ


..αρκεί να ...δουλεύει η κρυφή Ελπίδα. Η κρυφή ευτυχία.

Καλή και ευτυχισμένη έμπνευση,
Φίλε μου αγαπημένε.

Καλή Αρχή με ...ποδαρικό στις εμπνεύσεις σου.

Φιλιά στην Μαριάννα σου,

Υιώτα-Δημήτρης

"αστοριανή"

ΝΥ

Stratis Parelis είπε...



Καλή χρονιά να έχουμε ευγενική κυρία. Με λιγότερους πολέμους και συμφορές.
Φιλιά σε όλους !

Google+ Followers

Ετικέτες

Αρχειοθήκη ιστολογίου