...

...

ΕΠΙΣΚΕΠΤΕΣ ΚΑΙ ΦΙΛΟΙ ΜΟΥ..

13 Οκτωβρίου 2016

Στέρξε με Αλήθεια να διαβώ απ' την άλλη αλώβητος, στέρξε με!




Κι ο Αχελώος θυμώνει και ο Ευρώτας
Και ο Λουδίας κι ο Πηνειός- στα ποτάμια
Βρες την κυρτή αγωνία σου- στην κοίτη
Που τραμπαλίζεται και βοή βγάζει
Από ενεστώτα και διστακτικό επίρρημα.

Πλέουν όλα μες σε γαλήνη κορυφαία·
Λύνονται ξαναδένονται τα σκοινιά·
Ναυτικοί κόμποι στο ιστίο και ο άνεμος δεν ακούει·
Πήραμε το κατόπιν την αρετή και πουθενά δεν φτάσαμε-
Μπορεί να φταίει το ανάποδο των ημερών..

Γραμμένα κι άγραφα ανατονίζονται-
Ρέπουν προς μια σκοτεινή ευθανασία-
Κρατώ από σένα μια φωνή που δεν υπήρξε
Όπως δεν υπήρξαν τα φιλία όπως δεν υπήρξαν οι αμεταχείριστοι πόνοι..

Γράφω και ξεπετσιάζεται ο ορίζοντας·
Ακολουθώ το δεντρολίβανο στα βάθη·
Στέρξε με Αλήθεια να διαβώ απ' την άλλη αλώβητος, στέρξε με!
Τόσα ποιήματα και ούτε μία σημασία·
Τόσες συνειδήσεις κι όλα βουλιάξανε-
Πού κρύβεται γαμώτο ο παράδεισος;




2 σχόλια:

Αστοριανή είπε...

Πήραμε το κατόπιν την αρετή και πουθενά δεν φτάσαμε...ΣΠ

έφτασες ως εδώ, αδερφέ του νου,
λίγο δεν είναι,
τουλάχιστον για τόση απόσταση...

Φιλί ,
Υιώτα

Stratis Parelis είπε...






Ελπίζω πάντα να είσαι καλύτερα- μέρα με την μέρα. Φιλιά και χαιρετίσματα. Σε σένα και τον Δημήτρη σου.


Google+ Followers

Ετικέτες

Αρχειοθήκη ιστολογίου