...

...

ΕΠΙΣΚΕΠΤΕΣ ΚΑΙ ΦΙΛΟΙ ΜΟΥ..

22 Ιουνίου 2015

τα νερά



τα νερά τρέχουν τα νερά είναι μια έκπληξη υφιστάμενη
παίρνουν την λάμψη που έχει το ατόφιο γυαλί, υπόσχονται
βάθος της ρέουσας σκέψης
                                      και το πουλί
πριν ξημερώσει ακόμα τραγουδάει
κοτσύφι που λατρεύει τον Μάιο.

γενέθλιε μήνα των ερώτων, δυνατέ
αναίσχυντε ερωτύλε
πούλα κι αγόρασε την απλωμένη επιθυμία μου, έλα
να μην έχουν οι λέξεις μου ήχο,
να μην είναι το ποίημα μια τέτοια φωτιά
που πυγμαχεί με την είδηση
του ακμαίου φωτός..

μες την παλάμη μου η ζεματιστή νεροσταγόνα της ψευδαίσθησης
εξαερώνεται, τινάζει
το αναίτιο βάρος της - γίνεται
μια μπουρμπουλήθρα που δεν θα υπάρξει να: λίγο μετά..

αντιγράφω το πάθος, σκαλώνει επάνω μου, με σκλαβώνει
τα μάτια μου συλλαβίζουν την εκτυφλωτική πυγολαμπίδα
μιας μεγάλης υπόσχεσης.

και γράφω
σαν κλινήρης σ' έναν πιο συμβολικό ουρανό
απόναν μύθο που ανατινάχτηκε και με την ανθρωπότητα όλη περιπαίζει..

                                                     11.5.2010

1 σχόλιο:

Αστοριανή είπε...

...και σε διαβάζω
σε ανήμπορες ώρες...
...και οι ευχές σκορπίστηκαν στο δεκαήμερο
αναπάντητες οι σκέψεις, τα οράματα

Η...Βιρζίνια, πνίγεται στις νεροποντές,
η Νέα Υόρκη στον καύσωνα...

Στρατή μου,
κάπως χαθήκαμε...
Χαιρετισμούς κι από τον Δημήτρη,
Υιώτα

Google+ Followers

Ετικέτες

Αρχειοθήκη ιστολογίου